China zet vol in op alternatieve eiwitten en daagt Europa uit

China maakt van alternatieve eiwitten een strategische prioriteit. Volgens een nieuw rapport van Systemiq en de Gordon and Betty Moore Foundation kan het land in 2050 een dominante speler zijn in de wereldwijde eiwitmarkt, met gevolgen voor Europese producenten en grondstofexporteurs.

Het rapport beschrijft hoe China zich in het ‘jaar nul’ van een voedselsysteemtransitie bevindt. De Chinese overheid heeft voedselzekerheid naast energie en financiën geplaatst in de aankomende vijfjarenplannen. Het huidige plan, dat loopt tot 2026, verdiept deze focus met nadruk op voedselzekerheid, landbouwmodernisering, eiwitdiversificatie en novel foods.

Grootste landbouwimporteur

De strategische koerswijziging komt niet uit het niets. China is momenteel ‘s werelds grootste landbouwimporteur met een handelstekort van 124,5 miljard dollar. Het land is verantwoordelijk voor 60% van alle soja-importen en 24% van de mondiale rundvleesimporten. Klimaatschokken, geopolitieke spanningen en handelsconflicten hebben Chinese beleidsmakers ertoe gebracht voedselsoevereiniteit tot kernpijler van de nationale veiligheid te maken.

Drie fasen naar 2050

Systemiq schetst een transitie in drie fasen. In 2030 blijft de vraag naar dierlijk eiwit grotendeels onveranderd, maar dalen soja-importen met 25%. Dat wil het land doen door efficiëntie en veevoerreformulatie. Daarna verschuift de focus ook naar humane consumptie van eiwit. Tegen 2040 wil China prijsgelijkheid tussen plantaardige en fermentatie-eiwitten en hun dierlijke tegenhangers. Rundvlees en hoogwaardige visproducten zullen dit als eerste bereiken. In 2040 wil China dat alternatieve eiwitten tegen die tijd ongeveer 14% van de rundvleesmarkt en 16% van de markt voor visproducten in China in handen hebben.

Tegen 2050 zijn alternatieve eiwitten verantwoordelijk voor 37-54% van vlees- en zuivelconsumptie, waarbij kweekvlees commercieel levensvatbaar wordt.

Opvallend: China wil wel een van de belangrijkste exporteurs worden van dierlijke producten.

Gevolgen voor Europa en Nederland

Hiermee wil China een verschuiving maken van een afzetmarkt naar een geduchte technologische en commerciële concurrent, stelt het rapport. Dit gaat gevolgen hebben voor de Europese markt en producenten, want China kan hiermee de wereldmarkt gaan domineren met goedkope alternatieve eiwitbronnen. Het biedt ook kansen: als China zijn ‘playbook’ voor zonnepanelen herhaalt, kunnen bioreactoren en fermentatiesystemen aanzienlijk goedkoper worden.

China maakt van alternatieve eiwitten een strategische prioriteit. Volgens een nieuw rapport van Systemiq en de Gordon and Betty Moore Foundation kan het land in 2050 een dominante speler zijn in de wereldwijde eiwitmarkt, met gevolgen voor Europese producenten en grondstofexporteurs.

Het rapport beschrijft hoe China zich in het ‘jaar nul’ van een voedselsysteemtransitie bevindt. De Chinese overheid heeft voedselzekerheid naast energie en financiën geplaatst in de aankomende vijfjarenplannen. Het huidige plan, dat loopt tot 2026, verdiept deze focus met nadruk op voedselzekerheid, landbouwmodernisering, eiwitdiversificatie en novel foods.

Grootste landbouwimporteur

De strategische koerswijziging komt niet uit het niets. China is momenteel ‘s werelds grootste landbouwimporteur met een handelstekort van 124,5 miljard dollar. Het land is verantwoordelijk voor 60% van alle soja-importen en 24% van de mondiale rundvleesimporten. Klimaatschokken, geopolitieke spanningen en handelsconflicten hebben Chinese beleidsmakers ertoe gebracht voedselsoevereiniteit tot kernpijler van de nationale veiligheid te maken.

Drie fasen naar 2050

Systemiq schetst een transitie in drie fasen. In 2030 blijft de vraag naar dierlijk eiwit grotendeels onveranderd, maar dalen soja-importen met 25%. Dat wil het land doen door efficiëntie en veevoerreformulatie. Daarna verschuift de focus ook naar humane consumptie van eiwit. Tegen 2040 wil China prijsgelijkheid tussen plantaardige en fermentatie-eiwitten en hun dierlijke tegenhangers. Rundvlees en hoogwaardige visproducten zullen dit als eerste bereiken. In 2040 wil China dat alternatieve eiwitten tegen die tijd ongeveer 14% van de rundvleesmarkt en 16% van de markt voor visproducten in China in handen hebben.

Tegen 2050 zijn alternatieve eiwitten verantwoordelijk voor 37-54% van vlees- en zuivelconsumptie, waarbij kweekvlees commercieel levensvatbaar wordt.

Opvallend: China wil wel een van de belangrijkste exporteurs worden van dierlijke producten.

Gevolgen voor Europa en Nederland

Hiermee wil China een verschuiving maken van een afzetmarkt naar een geduchte technologische en commerciële concurrent, stelt het rapport. Dit gaat gevolgen hebben voor de Europese markt en producenten, want China kan hiermee de wereldmarkt gaan domineren met goedkope alternatieve eiwitbronnen. Het biedt ook kansen: als China zijn ‘playbook’ voor zonnepanelen herhaalt, kunnen bioreactoren en fermentatiesystemen aanzienlijk goedkoper worden.