Eiwittransitie verschuift naar balanced proteins

Op uitnodiging van Regio Foodvalley bezocht ik Plant FWD 2026. Dit jaar niet in Amsterdam, maar in Barneveld. Midden in de Foodvalley, maar ook midden in de Nederlandse ei-sector. Een locatie die eigenlijk alles al zei.

Wat me als eerste opviel, waren de lege stoelen. Niet dramatisch, maar wel zichtbaar. Het riep een ongemakkelijke vraag op: is dit een tijdelijke dip, of verliest de sector momentum?

Wie rondliep op het event voelde dat er iets fundamenteel is veranderd. De toon was anders. Minder overtuiging, meer nuance. Geen ‘plant vs. animal’, maar co-existentie. En steeds vaker: combinatie. De eiwittransitie is niet langer in oppositie. Ze is in onderhandeling.

Nadruk op balans, niet op plantaardig

Zelfs taal verandert mee. Termen als ‘balanced proteins’ duiken op, waar eerder vooral werd gesproken over het volledig vervangen van dierlijke eiwitten. Minder nadruk op gelijk krijgen, meer op werkbare oplossingen. Minder nadruk op vervanging, meer op balans. De vraag is alleen: is dit een nieuwe strategie, of een correctie op eerdere verwachtingen?

De scherpste inzichten kwamen niet uit idealen, maar uit data. Marktonderzoeker Circana liet zien dat de vraag naar eiwit groeit, maar plantaardige producten daar nauwelijks van profiteren. Consumenten kiezen niet op basis van overtuiging, maar op prijs, gemak en smaak. Groei zit niet in categorieën, maar in momenten: snacken, snelheid, gemak.

En daar wringt het.

Ik zag meerdere innovaties die technologisch indrukwekkend zijn, maar nog zoeken naar hun plek in het dagelijks leven

Tijdens het event zag ik meerdere innovaties die technologisch indrukwekkend zijn, maar nog zoeken naar hun plek in het dagelijks leven. Een voorbeeld dat me bijbleef: vezelrijke kipnuggets. Gemaakt van prachtig zuivere, witte vezels uit witte bonen. Met veel R&D — en ongetwijfeld de nodige energie, water en bewerking — om iets te maken dat qua structuur en smaak verrassend dicht bij kip komt. En eerlijk is eerlijk: ze waren gewoon lekker.

Maar terwijl ik ze proefde, bleef één vraag hangen. Wie gaat hier specifiek naar op zoek?

Knappe innovaties?

De consument die meer vezels wil, loopt meestal naar het schap met brood, pasta of havermout. Niet naar het vleesschap. En de bezoeker van een fastfoodketen vraagt zelden om een vezelrijke nugget, zelfs als die optie er ligt.

Dat maakt het verschil tussen een knappe innovatie en een relevante keuze. Het product klopt technisch. Maar de plek in het dagelijks gedrag van de consument is nog onduidelijk.

En juist dat verschil lijkt klein, maar bepaalt uiteindelijk alles.